Vertrekken met vertrouwen

Al van jongs af aan droomde Tinne Vanhoof (36) van een leven buiten België. Toen ze voelde dat God haar naar Berlijn stuurde, waagde ze de sprong, ook al botste deze roeping met haar eigen plannen en verlangens. “In het begin twijfelde ik, maar ik vertrouwde erop dat God me niet naar een verkeerde plek zou sturen.”

---

Tinne in Berlijn (2014)

Tinne was vijf jaar toen haar broertje stierf en ze voor het eerst toenadering zocht tot God. Hoewel haar moeder godsdienstleerkracht was, kreeg ze het geloof niet met de paplepel mee. “Mijn ouders zijn niet gelovig op dezelfde manier als ik dat ben. Ze weten wat er in de Bijbel staat, maar ze hebben geen relatie met God en bidden niet.” Tinne daarentegen voelde zich van jongs af aan verbonden met God en die band werd met de jaren alleen maar intenser. Op oudere leeftijd vond ze aansluiting bij de evangelische kerk.

Leiderschapsrol

Maar naast haar interesse in God, groeide ook de nieuwsgierigheid naar alles wat buiten de landsgrenzen valt. “Tijdens mijn studies ging ik met Erasmus naar Spanje en mijn stage deed ik in Peru”, vertelt Tinne. “De Spaanse taal en cultuur fascineerden me enorm en het verlangen om er voor een langere tijd te wonen, werd groter.”

Na een moeilijke periode in Tinnes leven vroeg ze God om richting. Ze voelde dat hij haar een bepaalde kant opstuurde, al was het tot een bepaald moment nog niet duidelijk welke dat was. “Ik vloog naar Berlijn voor een netwerkevent. Het moment dat ik uit het vliegtuig stapte, viel al het gewicht dat zich de laatste jaren had opgestapeld van mijn schouders. Ik voelde me zo euforisch, het leek wel alsof ik drugs had genomen.”

Tinne met haar man Romain en dochter Elisa in Barcelona

“Het was een moment van euforie. Het leek wel alsof ik drugs had genomen”

Hoewel Tinne het achteraf als een duidelijk signaal van God zag, twijfelde ze daar op dat moment aan. “Ik had totaal geen band met Duitsland of Berlijn en snapte niet goed wat ik daar volgens God zou moeten doen”, geeft ze toe. “Ik wilde zeker zijn dat ik me niets inbeeldde en het effectief een teken van God was.” Daarom stelde Tinne enkele voorwaarden aan Hem. Ze wilde zeker zijn van werk, een huis en een lokale kerk. Toen ze onverwacht een jobaanbieding kreeg van het bedrijf waar het netwerkevent plaatsvond, vielen al haar twijfels weg en wist Tinne zeker dat God haar ergens heen probeerde sturen. Ze verhuisde naar Berlijn waar ze vrienden maakte, een leiderschapsrol in de plaatselijke kerk op zich nam en er haar toekomstige man Romain ontmoette. In 2021 werd hun dochter Elisa geboren.

Taboe

Ondanks dat Tinne zich thuisvoelde in Berlijn, moesten ze na zes jaar de stad noodgedwongen verlaten. “Tijdens de geboorte had Elisa ademhalingsproblemen, maar tegelijkertijd stroomden de ziekenhuizen vol door corona.” Omdat medische hulp ver weg leek, richtten ze zich opnieuw tot God. “Na vier dagen vasten, zagen we overal subtiele signalen die ons naar Barcelona stuurden.” Ook dit keer kwam God hun voorwaarden tegemoet. “De huurmarkt in Barcelona stond enorm onder druk, maar toch vonden we snel een huis dat aan onze wensen voldeed. Het voelde als een bevestiging van bovenaf.”

“Geloven in God is geen garantie op een zorgeloos leven”

Die bevestiging blijkt drie jaar later nog steeds terecht. Tinne woont met plezier in Barcelona en hoewel ze de Belgische nationaliteit behoudt, denkt ze niet aan terugkeren. “In België is religie een taboe. Er is weinig interesse in elkaars geloof, zeker bij niet-gelovigen. In Spanje daarentegen is er veel meer openheid en ruimte voor gesprek.”

Anne Cruyt: “Je nationaliteit staat los van waar je woont. Het gebeurt daarom zelden dat mensen emigreren en vervolgens hun Belgische nationaliteit afgeven. Als het voorkomt is dat meestal in landen waar een dubbele nationaliteit niet is toegelaten, zoals Nederland (op bepaalde uitzonderingen na). In België kan je sinds 2007 een dubbele nationaliteit aanvragen.”

Tinne met haar dochter Elisa

Hoewel Tinne en haar man Elisa gelovig opvoeden, willen ze haar later zelf de keuze laten: “Geloof kan je niet erven van je ouders”, legt ze uit. “Elisa zal vanaf haar zestien zelf kiezen of ze gedoopt wil worden.” Wat Tinne haar vooral wil meegeven, is dat geloven in God geen garantie is op een zorgeloos leven. “Hij biedt wel tools om ermee om te gaan. Hij zal je op de oceaan laten dobberen, maar voorziet een bootje en roeispanen zodat je altijd op je pootjes terechtkomt.”