Gedreven door het onbekende

Later spijt krijgen van gemiste kansen, dat wilde Tom Meeus (55) koste wat het kost vermijden. Als 22-jarige woonde hij enkele maanden in Californië en daar is de bal aan het rollen gegaan. Ondertussen rolde die bal al door Zwitserland, Canada, Mexico en Spanje. Zijn drijfveer? Een grote portie nieuwsgierigheid naar het onbekende. “Wanneer het leven weer zijn ‘normale’ gangetje ging, kreeg ik zin om ergens opnieuw van nul te beginnen.”

---

In zijn laatste jaar TEW voelde Tom dat het vertrouwde Kasterlee zijn honger naar avontuur niet meer kon stillen. “Na mijn studies verbleef ik vier maanden in Californië om mijn Engels bij te schaven”, vertelt hij. “Daarna trok ik naar Zwitserland om hetzelfde te doen voor mijn Frans.” Na een jaar keerde hij terug naar België waar hij aan de slag ging als boekhouder. Al liet het verlangen naar nieuwe buitenlandse ervaringen niet lang op zich wachten. 

Kantelmoment

Tom in Canada

“Canada sprak me altijd erg aan. Het oosten, met steden als Toronto en Montreal, is sterk gericht op Europa terwijl het westen meer Aziatische invloeden heeft. Ik was op zoek naar iets onbekends en koos dus resoluut voor dat laatste.” Maar nog voor het ene avontuur begon, stond het andere al voor de deur. “Voor ik naar Canada vertrok, moest ik een verblijfsvergunning aanvragen bij de ambassade in Londen, een procedure die een jaar duurt.”

Dat zag Tom als een kans en die greep hij. Uiteindelijk woonde hij een jaar in Londen waarna vier jaar Vancouver volgden. “In Londen had ik een job met veel mogelijkheden en een goed salaris. In Canada kwam ik het eerste half jaar rond met een zeer schaars loon. Voor sommigen lijkt dat een idiote keuze, maar mijn carrière was op dat moment geen prioriteit.” In Canada verbleef Tom bij een gastgezin, kreeg hij de Canadese nationaliteit en ontwikkelde hij een passie voor hockey.

“Mijn carrière was absoluut geen prioriteit”

Tom in Mexico

Maar toen na vier jaar zijn leven in Vancouver in routine viel, groeide het verlangen naar verandering opnieuw. “Ik vertrok naar Guadalajara in het westen van Mexico. Het was een enorm interessant land, maar omwille van moeilijke werkomstandigheden keerde ik na zes maanden terug naar België. Na vijf jaar wist ik dat mijn leven niet was zoals ik wou. Ik was 32, had nog geen vrouw of kinderen en voelde dat dit het moment was om nog een avontuur aan te gaan.” Tom verhuisde naar Barcelona waar zijn verlangen naar het onbekende leek te stranden. Hij leerde er zijn Catalaanse vrouw kennen en samen kregen ze drie kinderen.

Spaans temperament

Een levensstijl zoals die van Tom is niet voor iedereen weggelegd. Hoewel hij geen moment spijt heeft gehad van zijn keuzes, moest ook hij geregeld uit zijn comfortzone stappen. “Mijn vriendengroep in Kasterlee kende ik al sinds de lagere school en nieuwe contacten leggen was nooit mijn sterkste kant. Mijn karakter staat soms haaks op mijn levensstijl: ik ben erg introvert en terughoudend. Al ben ik ook zeer impulsief en avontuurlijk, wat dan weer perfect binnen het plaatje past.”

“Mijn karakter staat soms haaks op mijn levensstijl”

Toms vrouw Mariona daarentegen is uitbundiger en temperamentvol. Die twee tegenpolen zorgen voor een verrassende dynamiek en zien ze ook terug bij hun kinderen: “Mijn dochters zijn net als ik iets meer verlegen en zouden bijvoorbeeld nooit spontaan beginnen te dansen. Mijn zoon daarentegen lijkt meer op mijn vrouw en is iets ongeremder.”

Anne Cruyt: “Emigranten botsen vaak op onverwachte cultuurverschillen. Wij adviseren de 80 – 20 regel. Jij moet je 80 procent aanpassen aan het land waar je terechtkomt, maar je gastgezin, collega’s, nieuwe vrienden moeten zich twintig procent aan jou aanpassen. Vaak gaat dat over waarden als punctualiteit en vrijgevigheid. Denk na over wat je bereid bent los te laten en wat bij jouw identiteit hoort.”

Tom in Spanje met zijn gezin

Hoewel Tom geniet van zijn stabiele leven in Spanje, kijkt hij met een open blik naar de toekomst.  “Je weet nooit welke wending het leven neemt”, en dat besef geeft hem nog steeds een gevoel van vrijheid. “Ik ben blij dat ik destijds de sprong heb gewaagd en kan het iedereen aanraden. Je moet bereid zijn om risico’s te nemen, maar zolang je jong bent en nog niet verbonden bent aan een partner en kinderen, heb je weinig te verliezen. Als het tegenvalt, kom je gewoon terug. Je bent uiteindelijk maar een vlucht verwijderd van een volgend hoofdstuk.”