Nieuwe, Noorse start

Tussen de Noorse fjorden, bergen en bossen voelt Liesbeth Meulemans (50) zich helemaal thuis. In 2004 nam ze afscheid van haar familie en vrienden in België en emigreerde ze met haar gezin naar Ålvundfjord, een dorpje in het westen van Noorwegen. Ze vond er werk, bouwde een sociaal netwerk op en bezocht er de indrukwekkendste Noorse landschappen, maar ze leerde er vooral dat het leven niet altijd loopt zoals je dat zelf wil.

---

Dat Liesbeth haar toekomst er anders uitzag dan die van de rest van haar vriendinnen, werd al snel duidelijk toen ze op haar zeventiende onverwacht zwanger raakte. “Het was ongepland, maar Seppe was meer dan welkom”, vertelt ze. In de jaren nadien breidden zij en Kris, haar toenmalige man en vader van haar kinderen, hun gezin uit. In 1998 werd ook Wietse geboren, waarna Bauke enkele jaren later volgde.

Liesbeth, Kris, Wietse (links), Seppe en Bauke (rechts)

Krantenartikel

“Terwijl onze vrienden volop studeerden, leefden wij het klassieke gezinsleven: Kris en ik werkten allebei, we hadden een huis, drie kinderen, een hond en we waren beiden nog maar 28 jaar. Het leven waar de meeste mensen pas op hun dertigste aan beginnen, was bij ons al tien jaar aan de gang. Daardoor voelden we dat het tijd was voor iets nieuws.”

Wanneer op een zaterdagavond een vriendin een krantenknipsel in Liesbeths handen duwt, lijkt het eerste zaadje geplant. “Het was een rekrutering voor mensen die in Noorse dorpjes wilden wonen en werken. Door urbanisatie ging het daar destijds slecht met de economie. Ik was onmiddellijk verkocht en ben direct naar huis vertrokken om het Kris te laten zien.” Naar Liesbeths eigen verbazing was ook Kris klaar om meteen te vertrekken.

"Het leven waar de meeste pas op hun dertigste aan beginnen, was bij ons al tien jaar aan de gang"

Het krantenartikel toonde een afbeelding van een typisch Noors landschap: een houten hutje aan de rand van een fjord, omringd door bossen. “Voor ons was dat het paradijs. Op een print van de Costa del Sol in Spanje hadden Kris en ik waarschijnlijk nooit zo enthousiast gereageerd.” Het was net die ongerepte, ruwe natuur die Liesbeth aansprak. “Wij zijn echte natuurmensen. In de vakanties trokken we altijd naar Schotland, Zweden of Ierland. Noorwegen had alles wat we op dat moment zochten.”

Boerderij

Ondanks het almaar groeiende verlangen om te verhuizen, vond Liesbeth het belangrijk om niet overhaast te vertrekken. “We hebben bewust één jaar ingepland om alles voor te bereiden. In die periode hebben we een basis Noors geleerd, administratie in orde gebracht en een nieuwe school voor de kinderen gezocht. Daarnaast zijn we zowel in de zomer als in de winter naar Noorwegen gegaan om een goede afweging te maken in welke streek we precies wilden wonen.”

Emigratie-adviseur Anne Cruyt bevestigt het belang van grondige voorbereiding: “Na de zomer zien we altijd een duidelijke toename van het aantal mensen dat wil emigreren. Vakanties geven een vertekend beeld van het dagelijks leven. Ga daarom voor vertrek elk seizoen eens op bezoek. Ook duik je best van tevoren al eens in literatuur of series die lokaal op scholen worden gebruikt. Zelfs YouTube of Tiktok filmpjes zoals ‘boodschappen hauls’ kunnen een handige researchtool zijn. Wees daarbij wel kritisch en laat je niet verleiden door reclame!

Familie en vrienden van Liesbeth verheugden zich iets minder op hun vertrek. “Daar stond ik toen niet bij stil”, geeft ze toe. “We zaten zo in een adrenalinerush dat ik niet bezig was met hoe mijn ouders zich erbij voelden. Pas achteraf besefte ik hoe moeilijk het voor hen was om hun kleinkinderen te moeten missen.” In mei 2004 vertrokken Liesbeth en haar gezin met een overvolle bus richting het noorden.

De boerderij waar Liesbeth en haar gezin aankwamen

“Ik was ontzettend nerveus. Zelfs na een jaar wist ik niet wat ons te wachten stond.” Die zorgen bleken gelukkig ongegrond en na een rit van twee dagen kwamen ze bovenop een berg aan bij wat hun nieuwe thuis zou worden. “We woonden op een boerderij die we deelden met een ander gezin. Zij hebben ons zeer warm ontvangen en goed op weg geholpen. Ze boden Kris een job als schrijnwerker aan en ik kon aan de slag als leerkracht op een middelbare school in de buurt. Ze namen ons mee naar sociale gelegenheden en leerden ons alles over de natuur in Noorwegen. Zonder hen hadden die eerste jaren er compleet anders uitgezien.”

Nieuwe wending

Inmiddels woont Liesbeth twintig jaar in Noorwegen en nam haar leven een compleet andere wending. “In 2012 zijn Kris en ik gescheiden. Plots veranderde heel mijn toekomstbeeld.” De droom van een leven op een boerderij viel weg, net als haar netwerk van vrienden. Toch ondernam Liesbeth actie en bouwde ze een nieuw leven op in het nabijgelegen dorpje Tingvoll. “Ik kan niet goed alleen zijn en was vastberaden iemand nieuw te leren kennen.”

"Terugkeren naar België was nooit een optie"

Frode met Mona

Seppe, Wietse (links), Bauke (rechts) en Mona

Hoewel dat in het rustige, lokale uitgaansleven niet evident bleek te zijn, leerde ze er de Noorse Frode kennen. Liesbeth was op dat moment achtendertig en enkele jaren later kregen ze samen een dochter Mona. Hierdoor viel haar leven terug in de plooi. Kris hertrouwde met zijn Noorse vriendin en stampte een schrijnwerkerij uit de grond. En wat de kinderen betreft? “Die hebben zich helemaal gesetteld in Noorwegen. Seppe werd onlangs papa, en ik dus voor het eerst grootmoeder!”

Noorwegen bracht Liesbeth zowel prachtige ervaringen als moeilijke momenten, maar over één ding bestond al die tijd geen twijfel: “Permanent terugkeren naar België was nooit een optie.”